Scratxe Gaua 2026

Maitasunaren lanak keinu errukiorra eta gorputzen artean akonpasatua bezala agertzen dira, beste batzuen esperientzia eta garaietara hurbiltzeko modu bat bezala. Eszena baino lehen, bizitza zeharkatzen duten praktiken edukiontzia bezala agertzen da, orainaldi etengabeari eusten diote eta ongi egon eta elkarrekin egoteko keinu, hitz, dantza eta trikimailu gisa agertzen dira.

Egon, mugitu eta deialdia egiteko leku bat sortzen lan egingo dugu, zaurgarritasunetik ikertzeko seguru senti gaitezen, orainean egoteko modu bigun eta erradikalak elkarrekin aurkitzen.

Frogatuko ditugun gauzen artean:
airearekin elkar ukitu,
bere baitatik atera eta esku gehiagorekin agertzen den beste gorputz bat egitea,
zilbor eta ile gehiago,
distantzian ere elkarrekin egoten eustea,
geure buruari entzutea, erritmo kolektiboa agerrarazteko, zu edo nitaz egina ez dagoen unibertso bat irekiz, baizik eta denon artean agertzen denaz.
Elkarrekin emozionatuko gaituzten praktikak bilatzea.
Parte hartu nahi baduzu, bidali iezaguzu testutxo bat zergatik.
Espazio eta talde ahalik eta atseginena sortu nahi dugu.

Performers: Marta Lorenzana, Mar de Dios, Izar Ocariz y Naiara Otaegi

Sinopsis: Gaztelu puzgarri bat altxatzen ari da poliki. Itxuraldaketa nahia agertzen da egunsentiaren lehen argiekin. Pertsona talde bat errealitatea entseatzen ari da.

Gaztelua zutik mantentzen duen airea bezala, bizi garen munduak eutsi egiten dio irakurtzeko gai garen bitartean. Eszena, materia adierazten hasten den unea behatzeko espazio bihurtzen da; nola aldakuntza txiki bat aski den elementuen aldiuneko antolaketari esker soilik sostengatzen den kontakizun bat igortzeko.

RRSS: @candelagarazi

Goizeko 5:30etan, gorputza lo dagoen bitartean, subkontzientea argitasun ganberro batekin esnatzen da. Hitzaldi performatiko eta komedia garratz hau, zirkuitu kulturalean arrakala bat irekitzeko salseo, txisme eta autofikzio puntu justuarekin landutako errezeta da. Barjaula Travesti moduan dudan esperientziatik abiatuta, Drag King unibertsoa erabiltzen dut bazterren isolamendua ikusarazteko, sistemak gure identitateak nola etxekotzen dituen azaleratuz, kontsumo gisa saltzeko. Ez nator diskurtso eroso bat ematera; askatasun artistikoaren mugen eta benetakoak mantentzeagatik ordaintzen ditugun bidesarien inguruko hausnarketa irekia proposatzen dut.

RRSS: @barjaulatravesti

Bi emakume marroik, ikusleen aurrean, oroitzen duten zaintza-keinurik intimoena itzultzen diote elkarri: umetan konketan bainua hartzen, ikutua izateak ez zuela zertan minik eman ikasi zutena. Gorputz arrazializatuen arteko samurtasun erradikalari buruzko pieza, eta afektu horrek, luzatzen denean, begiratzen duenarengan pizten duen deserosotasunari buruzkoa. Piezak ez du fenomeno hori azaltzen: aktibatu egiten du, gertatzen uzten du eta gero galdetu egiten du.

RRSS: @jueimit.ennar

Micaela Minervino eta Vico Bilbaoren pieza. Vico Bilbao eta Sofía Chao eszenan.

Sorginkeria batek zazpi urtez banandu ditu Castillejos haurrideak. Magdalena familiaren etxera itzuli da Marianelari laguntza eske, eta biak sorginkeria bat apurtzen saiatu dira. Agian, sorginkeria hori ez da harrapatuta dituen bakarra.

Umoretik eta absurdutik abiatuta, El amarre del sapo lanak familiako loturei, heredatzen ditugun sinesmenei eta maite duguna ez galtzeko egin dezakegun guztiari buruz hitz egiten du.

RRSS: @cialagarua
https://lagaruateatro.es/

WE’RE ALL FISH amets bera partekatzen duten bi pertsonaiaren istorioa kontatzen du: ahalik eta intentsitate handienarekin maitatuak izatea. Erritmo bizian eta etengabe aurrera doan mundu honetan, aldaketa etengabeen erritmoari jarraitzen saiatzeak dakarren deserosotasunarekin jokatzen dute. WE’RE ALL FISH haurtzaroko ametsei egindako omenaldia da, gure izate osoaren onarpena da eta bizitza den ozeano zabal honetan igeri egiten ikasteko behar dugun denbora hartu behar dugula gogorarazten digu.

RRSS: @luzilargia
@maru_fagundes

Lan hau galdera batzuetatik sortu da, Nor? Non? Galderak zeharkatzen gaituzte, berdin dio non sortzen zaren, nola mugitzen zaren. Denoi dagokigun errealitatea. Zapaltzen, bereizten eta zuzentzen duen boterea.

Mugimenduaz eta mugez hitz egin nahi dut
Mugatik bere mugimenduan
Mugimendutik bere harian

Egiaren errealitatea azpimarratu nahi dut.
Gorputz, ahots, existentzia, ahotsarena.
Mugimendua bere harian, garrasia da.
Salaketa bat.

Piezak dantza eta antzerkia uztartzen ditu.

Etorkizunera itzultzeko gonbita da, lehena eta azkenaren arteko lotura, ezkutua eta ikusitakoaren artekoa, kausa eta ondorioa.

RRSS: @thierno.diedhiou

Prozesuan dagoen pieza eszeniko baten atzean gertatzen denarekiko jakin-minik sentitu duzu inoiz? Zein keinu, ideia edo intuiziok bizirauten dute sorkuntzatik eta zeintzuk eraldatu edo desagertzen dira? Idoia Zabaletak bideratutako laborategi honetan, ideia eta bere gauzatzearen artean dagoen lurralde ezegonkor eta emankor horretan murgiltzera gonbidatzen zaitugu.

Topaketa hau Scratxe gauetan beren piezak prozesuan partekatu dituzten artistei zuzenduta dago batez ere. Baina publikoari ere zabaltzen dizkio ateak: prozesuak besaulkitik lagundu dituzten eta hurbilagotik begiratzeko gogoa sentitzen duten pertsona horiei, beste modu batera irakurtzen ikasteko gogoa dutenei.

Azalan garatutako jolasen bidez, bere sormen eta pentsamendu gunean, Idoiak praktika sinple baina oso esanguratsuak proposatzen ditu. Begirada eta entzumena fintzen, sortzaileen artean bidelagun izaten, galderei erantzun azkarrak bilatu gabe eusten erakusten diguten praktikak. Kontua da hor dagoena irakurtzea, ez gure ustez egon beharko lukeena.

Laborategi horretara publiko gisa joateak esan nahi du aldi baterako ikaskuntza-komunitate bateko kide izateko gonbidapena onartzea, non ikusle-rola zabaldu eta eraldatu egiten den. Sortze-prozesuak barrutik bizitzeko, haien konplexutasuna ulertzeko eta, batez ere, artegintzan aritzen diren pertsonen arteko laguntasunaren indarra ezagutzeko aukera paregabea.

📩 Scratxe #20 gauera publiko gisa joateko asmoa baduzu eta laborategi honetara etorri nahi baduzu, idatzi helbide honetara: scratxe@gmail.com. 10 plaza daude.